tag:blogger.com,1999:blog-193389692012-02-16T16:10:12.907+03:30<center>هر زمانی که دلم می گيرد ، من نشاطم اين است ، می نشينم به کناری و به زيبائی اخلاق خدا مينگرم ... </center>Reza Eghbalnoreply@blogger.comBlogger471100tag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-33913880916794341252011-02-01T16:46:00.000+03:302011-02-01T16:47:07.319+03:30

من خسته گر چه دورم ز مقام همنشینی به حریم خویش دارم ز تو سحر جانشینیرد پای آرزو را به گواه خلق ديدم

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-8959786601532664392009-10-03T23:54:00.002+03:302011-11-19T00:06:23.266+03:30

شما انديشه های پاك ، ازين هنگامه بگريزيد اين كابوس ، چون ديو سياهاز باده های تيرگيها ، مستبه مكر و هرز ، روح بی هويت ، در خيال خويش ميجويد .و زشت خيره چشمشچو ننگی جاوداندژخيم بيرحم تبسم های معصومان محروم است .زمان تاريك ‏، دلها سنگ به طاق آسمان رنگين كمان خشم خدايان ، پست و رجاله زمين برزخ ، اجاق آرزوها كورجهان را اينچنين ، بدنام و بد فرجام ميخواهد .شما پندارهاتان نيك ، ازين بيغوله بگريزيدچو

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-8121916782702840922008-10-23T11:52:00.005+03:302011-11-19T00:08:25.173+03:30

تو هم با من نبودی ... ز چشم کهربائی رنگ تو برداشتم موج نگاهم راو تاجی را که با گلهای زيبادر بهار عمرمانبا اشک چشمانم بپروردمخزان کردم .و تنها ميروم راه اميدم رااگر روزی ز چشمان عسل رنگت اشكی از اين رفتن پديد آمدبدانكان قطره ای بوده است از دريای خونينیكه هر شب در غمت از ديده افشاندم .برو !ديگر خداحافظبرو لعل درخشانی بشو بر سينه مردی كه بويد از ميان شيب پستانهای توعطر هوسها راو منتنها به كنج

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-59808999936186167202008-10-06T23:08:00.005+03:302011-11-19T00:13:36.771+03:30

من خسته گر چه دورم ز مقام همنشینی به حریم خویش دارم ز تو سحر جانشینیرد پای آرزو را به گواه خلق ديدم

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-18824411417273285872008-07-21T12:26:00.018+04:302011-11-19T00:17:40.957+03:30

توضيح :مكتوب ذيل ، متن ارساليه پاسخ زنده ياد خسرو شكيبائی ( به سال 1374 ) در پاسخ به اين پرسش است كه :تاثير گذارترين زنان در زندگی شما كه بوده اند ؟هر چند كه جمله آخر اين نوشتار برای خواننده غريب بنمايد اما ، به لحاظ اصل عدم دستبرد در نوشتار ، تغئيری در آن ندادم ، گر چه اينك ، به لطف توضيحات مختصر عزيزی از مقوله خودش ، علت آنرا ميدانم ... نكته قابل ذكر اينكه مطلب فوق از هيچ سايت و منبع

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-51516113311819075982008-03-11T19:36:00.004+03:302012-02-02T00:48:16.187+03:30

سيال سياه آمدنور به نيمه ديگر سرك ميكشدبه هياهوی بيداریبيداری !نيا بهار ! نيادر قرن يخ زدهگيرم كه باز هم بنفشه هاو باز هم شكوفه هاگيرم كه باز فرياد ميزنندای زمين ، نفس بكشنوبت روياندن توستاما تو خود شرم نميكنیخسته شديم ازين تكرار تلخبرای اينهمه نوزاد و عاشق و مبهوت ، چيز تازه ای بايدهمه خوبيها را به خاك تو سپرده اندارداك تو اينقدر حقير است ؟نمی فهمی ؟من كه برای خودم چانه نميزنمپليدی زوزه

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-487953275799603822007-05-12T05:09:00.005+03:302012-02-02T00:49:52.472+03:30

با بهار جاودان ، دیدار تو دمساز شدهمصدا با تو ، هزاران نغمه گل ساز شدراز گنگ زندگانی ، كوچكی از هست توشعر زيبای زمان ، در چشمهای مست توآفتابی تو ... شبم من ، رحمتی در بودنمطعم يک لبخند شيرينی ، به نيک آسودنمیار خوب نازنین ، درمان دردم ، مهر توستخود ببین در هستی ام ، آئینه هایم ، چشم توستبا صدایت روشنی ، بیتای ناب زندگیتو همان آب حیاتی ، زمزم پایندگییمن عشق کردگاری از حيات ، اينك تهی استگوئيا در

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-66568076146149311382007-04-12T19:06:00.004+03:302012-02-02T00:50:51.721+03:30

تير های سمت راست جاده آهنی است . تيرهای سمت چپ سيمانی .خورشيد ميرود که پنهان شود . ديده نميشود .نورش در ميان ابرهای افق ، با رنگ بازی ميکند .ده کيلومتر داريم تا يکی از شهر های بين راه ...رشته های برق همه جا را بهم متصل کرده است . چنانکه هميشه در دوردستها ، سوسوی لامپائی بآينده اميدوارت ميکند .هر جا که روشنی هست ، امنيت ميبخشد .ابر سياهی از پشت کوهها به سمت ما ميايد .ما کدام طرفيم ؟!به شهر ميرسيم

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-39383961125171218522007-03-08T23:30:00.002+03:302012-02-02T00:51:42.030+03:30

اگر باز دست شهی ، صيد گيروگر ماكيانی ، پی دانه باشاگر عندليبی ، نوائی بياروگر جغد ، در كنج ويرانه باشاگر شير مردی ، به ميدان خراموگر پير زالی ، به كاشانه باشكم و بيش در كار پيمانه نيستبه پيمان درستی ، چو پيمانه باش

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-25342700793285623452007-02-05T14:31:00.003+03:302012-02-02T00:52:59.919+03:30

ايكاش ميدانستيم .تنها و تنها ، ميدانستيم كه :به كدامين ارزش نزديك ميشويم . اينهمه از هم ، دور كه ميشويم ...با شما بعضی ها هستم كه خودتان بهتر ميدانيد !قهوه هايتان داغ ، شكمهايتان سير ، دلهايتان خوش ...و كوتاه كنم ... اشتباهاتتان اما و نامردمی های آگاهانه تان ، مايه ننگتان باد ...كه به راه صلاح و صواب روی نداريد .اين سخن كوتاه را از من بعنوان وصيتی دوستانه ، به حافظه بسپاريد ، كه معكوس آن مايه

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-16569966933280454272007-01-03T20:01:00.002+03:302012-02-02T00:57:55.563+03:30

" من حسينم ... پناهی ام . خودمو می بينم ، خودمو ميشنفم ، خودمو فکر می کنم ... تا هستم جهان ارثيه بابامه .سلاماش ، همه عشقاش ، همه درداش ... تنهائياش .وقتی ام نبودم ، مال شما !اگه دوست داری با من ببين ... يا بذار باهات ببينم ...با من بگو ... يا بذار با تو بگم ...سلامامونو ، عشقامونو ، دردامونو ، تنهائيامونو ...حرمت نگهدار دلم ... گلم ... کاين اشک ، خونبهای عمر رفته من است .ميراث من ... نه به قيد

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-251659422138505242006-12-08T03:27:00.003+03:302012-02-02T00:59:28.767+03:30

براساس مطلب بسيار زيبائی از نيايش عزيز و تشابه خاطره ای بهمين مضمون برخيز و ز خاتم جواهرآن سرخ نگين آتشين فامبرگير و بياور و بياويز بر گردن يادهای ديرينآن عشق مسلسل دلاويز ...تا آنچه کدورت است و زنگاراز دلهره های دل زدايدگوئی شرری به خرمن ذهنهر دم و به هر زمان نيکوشوق و هوس قديم دارد ...جان هيمه و قلب ، در گدازشبا ياد کسی ، دمی ، شرنگیپيوند ميان خوب و زيبا ...اين ناب عقيق ، خاطراتی استبر لوح

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1164731874308180012006-11-28T02:06:00.004+03:302012-02-02T01:00:15.995+03:30

در انتهای افق ديدگان من هميشه نوری بوددر ميان آن ، دو چشم خوابو من به سكون آن ، آرامش ميگرفتم .و آرامش من ، روشن بود و صافچنانکه گوئی آينه ای در سکوت ، نقش کودکی به خويشتن سپرده است ، شادمان ...من نميدانستم کجايم .مرا اعتبار جهان سخت مبهم مينمود و من به دو چشم خواب دل ميبستم ...و در بيداری ، شکوه عشق را باور ميکردم . و براستی که عظمتش در بطن خلقت ، چقدر زيبا بودمثل خوابمثل رويای شيرينی بود از جنس

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1162580888638966222006-11-03T22:36:00.002+03:302012-02-02T01:01:05.311+03:30

بی تو هزار منزل سپردم به خستگی ...بی تو خيال را سپردم به پری نازنينی که همزاد تو بوده است ... از روزهای دورعشقاين دختر دردانه حيات ...با کوله باری از نگاه تو ايستاده بود در افق خاطرات منکجائی نازنين ؟اينک که تنها بهانه ...حضور توستدرين هنگامه ممکندرين محترم ترين اوقات ...گم شده ای باز ؟!باز هم دريغ ؟!

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1143178542017232172006-03-24T09:02:00.002+03:302012-02-02T01:02:05.309+03:30

( ساعت ۱ – بيمارستان ويدينگتون منچستر انگليس – ملاقات با خانم دکتر رابرت و دکتر يوسف )۹/Aug/۱۹۹۸بداهه ای در دو ساعت انتظار ... برسم يادگار !آمدم تا با زبانی بی زبانجسته از ياران خود بينی چنانبعد پنجاه و چندی روز سختکز سفر از سرزمين تاج و تختسرزمين پير کفتار ، انگليسيس ، هلو ، آف کورس ، ايت ، ايز ، ماست ، ديسکه هدف درمان درد و به شدنبوده از هنگامه وارد شدنباز گويم رنج و درد خويشتنمحنت و سختی حمل

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133042573896559692005-08-12T01:27:00.006+04:302010-09-10T00:56:11.499+04:30

وصال دوست ، گر ممکن نگرديدبه يادش سرخوشيها ، كم نگرديددمادم ، رنج اگر با هم كشيديمبه بوم كهنه طرحی نو كشيديماسير خويشتن هرگز نگشتيمبه خاك عشق ، بی مهری نكشتيمعنان حق به جور تن نداديمبه راه راستی ها پا نهاديم.بنام و حرمت دادار هستیرها از قيد و بند بت پرستیاز آزادی چنان آزاده گفتيمكه در پائيز اهريمن شكفتيم.يكايك لشگری از جان گذشتهبه خصم اندر ، چو تير از چله رستهاميد بينوايان ، باور مافروغ چشم ايشان

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-20352365775696247362004-09-17T21:55:00.003+04:302012-02-02T01:02:56.112+03:30

آه اگر عشق کمی ميخنديد نه به زهریکه به شيرينی کام .آه اگر فاصله ما با هماز خُم چشم تو تا باده درک من مستلحظه ای کمتر بود .ساده شايد آنگاهزندگی موج سوار دل سودا زده ما ، ميشد .کاش مهر ازلیخاطف و نرم و لطيفتا هميشه ، خالد پای بر جا می ماند .کاشکی می ديدمباوری را که نداری به خيالجستجو در رد پاهای خودم ميکردی .نازنينم ، پاکممن هزاران سال است ، درين ويرانه ...جستجويم تنها آشيانی است که از جنس

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133042196524019752004-09-15T01:26:00.004+04:302012-02-02T01:03:43.622+03:30

در بندم و آزادی ، چون توبه بگسستهبيزار بصيرت در ، آئينه بشكستهدر مستی و هشياری ، يك با خود بی خويشمدر قافله دوران ، هم پستم و هم پيشمآرام من مسكين ، جان درد تو را دارددر مصحف معنائی ، آيات نميداندعشق ازلی گويد ، بايد كه گهر ديدنچونان صدفی بسته ، بشكستن و خنديدنهنگامه حيوانی ، بسيار نمی پايدناقور مقيمان را ، جز حمد نمی شايدهمپالكی غوغا ، اينك من و هستانهمحرم به جهانم كو ، ای عاقل ديوانهخوبان به

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-30939323492770071432004-05-10T21:53:00.003+04:302012-02-02T01:05:07.198+03:30

آنجا كه ميعادگاه هميشگی خاطره ها و نگاهها و رنگ و معجزه استآنجا كه ايستاده هر غروب تن ها ، جدا زهم ولی با يكدگر هزاران سخن ، نغز و نيكاز مهر به جا مانده از لطف ايزدی است .آنجا كه هر غروبدر تقلای امتزاج ستاره با زميناميدی به سركشيدن روز بعد از ستيغ قله ها و دشتهاست .آنجا تو را من ز منظر ديگریدرين كهنه ناشكيب خاكباميد آرام گيری هر چه نابجاستبه تماشا نشسته ام .بانوی من بيتاب ترين بيتای روزگارمبادا

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-20139924679487298642004-04-18T22:08:00.003+04:302012-02-02T01:05:53.241+03:30

سيگاری ميگيرانم و در تصور عکس العمل مسافرين ريز و درشت اين پرواز هستم ، هنگاميکه متوجه شوند اينهمه نگاههای دلسوزانه شان که نه بعنوان يک بيمار ... که بعنوان حقيقی عاقل اندر سفيه ( كه باعث تنفرم ميشود ) بمن داشته اند و از همان ضرب المثل هميشگی ( اين مردم عقلشان به چشمشان است ناشی ميشود ... ) پس از آگاهيشان به عدم جنون من ، چه خواهد بود ، آزارم ميدهد .با خودم مرور ميكنم . همين ما كه بسادگی ، به

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-67136137006298506942004-04-16T22:06:00.005+04:302012-02-02T02:06:14.344+03:30

بعد از ظهر تلخی است .پاسپورتم را از مراحل کنترل و خودم را و اثاثيه ام را از مجاری بی اعتمادی و تحقير گذرانده ام .در سالن انتظار پروازی هستم که شايد آخرين آن بگونه معمول باشد . از ميان مسافرين ، غير از چند پيرمرد نازنين ، کمتر کسی را به حال خود متفکر ميبينم .لندن !نام پر فريبی است . تعدادی از مسافران از اهالی اروپا هستند . تعدادی چهره هند و پاکستانی نيز ديده ميشوند . آنان نيز آرامند .قطعا برخی از

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133042115906350322003-11-10T01:24:00.003+03:302012-02-02T01:08:00.464+03:30

ديرگاهی شد كه خود را در ميان ، گم كرده ام ناز لبخند ترا در بيكران ، گم كرده امخوابی و در چشم من ، آسان نمی آئی چرا ؟نازنينم ، من خودم ! ... بازم نمی يابی چرا ؟تيغ عشقی ... كاروانم بی تقاضا می بری كاروانی ، عشق را با خود به يغما می بری ...روزها ... شبها ... خدا تنهائی ما را نديدعمر آخر شد ... ولی بی تابی ما را نديدمردمانی ! ... چشم را با اشك و خون آميختیخيره ای ! در قاب روياروی من آويختی

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133042056873176222003-09-14T01:23:00.003+04:302012-02-02T01:08:42.894+03:30

هر زمانی كه دلم ميگيردمن نشاطم ، اين است ... می نشينم به كناریو به زيبائی اخلاق خدا مينگرم سينه سرخی به نشان پاسخ آبی اومينشيند سر يك شاخه پربار تمشك ...مهرش از روزنه جوی حقيقت به سراشيبی اعماق حماسی ، جاری همدم و هم نفس شاپركاندرك من ، رنگ خدا ميگيرد تازگيها شاداب روشنيها پر نورزنده بودن ، شاهدآدم آدميان ، انسانترحاصل خاطره ها ... پاك ترند !سينه سرخ و گل سرخ به نشان همه زيبائيهامهربان ، خيره

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-11075495123618231842003-09-02T21:51:00.003+04:302012-02-02T01:09:39.998+03:30

فراموشی ترا در بر نمی گيردرازقی از من ترا می خواهدشايد اين اندوه منته نشينی از يک مرگ است و بسهم من و هم رازقی از تو سرمستيم و بس

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133042017010664222003-08-13T01:23:00.004+04:302012-02-02T01:11:26.585+03:30

شماای روحتان ، آبیشما دلهايتان با عشق ، دريائیشما ، چشمانتان زيباشما چشمانتان با مهر ، زيباترشما را ، دوست ميدارممن از اين ديوهای زشت بد منظرمن از تدفين انسانی ، درون پيکر آدم ازين تکرار شرم انگيز وحشت زایمن از مکارگان دزداز آئينه های هرزه ابليسبيزارم بگو با من !بگو ای روز و شب با من ... دروغ دلنشين آرزوها را ... بگو شیطان !تمامی خنده خواهم شدفريب تو ، هميشه تازه و زيباست !سراب اين محال ، آخر نمی

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041980021392152003-08-12T01:22:00.004+04:302012-02-02T01:12:41.531+03:30

شما انديشه های پاك ، ازين هنگامه بگريزيد اين كابوس ، چون ديو سياهاز باده های تيرگيها ، مستبه مكر و هرز ، روح بی هويت ، در خيال خويش ميجويد .و زشت خيره چشمشچو ننگی جاوداندژخيم بيرحم تبسم های معصومان محروم است .زمان تاريك ‏، دلها سنگ به طاق آسمان رنگين كمان خشم خدايان ، پست و رجاله زمين برزخ ، اجاق آرزوها كورجهان را اينچنين ، بدنام و بد فرجام ميخواهد .شما پندارهاتان نيك ، ازين بيغوله بگريزيدچو

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-53908366936517828932003-07-15T21:50:00.003+04:302012-02-02T01:13:26.658+03:30

من راز نگفته تو هستممن گنج نهفته تو هستمهستم شب و روز زندگانيتسال و مه و هفته تو هستمميسوزی اگر به من زنی دستمن شعله گرفته تو هستم

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-3773323062835638222003-07-09T17:43:00.003+04:302012-02-02T01:15:09.092+03:30

پيامهای تجاری از آفريقاهدف اصلی اين مقاله مطرح کردن يک جنبه منفی نه چندان نوظهور از يک پديده نوظهور و ارائه راهکار مناسب برای جلوگيری از سوء استفاده از عدم اطلاع نسل جديد توسط عده ای کلاهبردار حرفه ای اينترنت است . پيشگفتارگسترش فن آوری در هر زمينه شرايط جديدی را فراهم می کند و به آگاهی های جديدی نياز دارد . هر روز ما با يک پديده نوظهور روبرو هستيم . هر پديده نوظهوری جنبه های مثبت و منفی زيادی

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041947465852152003-07-09T01:21:00.003+04:302012-02-02T01:16:07.059+03:30

يك انسان تنها يك تلاش يبهوده است ... و آدميانی چنين ، شايسته ناسزاوار هر آنچه كه ، ندارند !و دو انساندو لذتی هستند كه ديگران ميبرندشان !

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041910542039772003-05-19T01:21:00.003+04:302012-02-02T01:16:50.946+03:30

نوش و نيش اندر جهان هر چند عياری كندمردمان عشق را ، هرمان دل آزاری كنديار بايد ، تا كه باشد زخم جان را ، مرهمیهمدلی از جنس الفت ، تا سبكباری كنداز خم معبود خود ، عادت به قدری باده دارزانكه تنها جام او ، افسون تكراری كنديك غزل از دفتر امكان ، برايم نقد كنحال كاين ميقات ، در مستی ، خماری ميكندشب كه می كاهد ز نور مهر ، نيم اين جهانرمز نامت ، عارفان را گوی نوران می كند

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-11328794105482527992003-04-13T21:48:00.004+04:302012-02-02T01:17:28.191+03:30

ميگفتوقتی شکستیو ديدی کهشکسته ای بر عشق تکيه کن بر عرش تکيه کن وقتی تنها تر از تمام غريبان روزگارسپيده زد و ديدی در چنبر خيالی نشسته ای بر خويش تکيه کن بر عشق تکيه کنزيبای منکاش نمی دانستی اين تنهائی تا چه اندازه شكننده است " نازک آرای تن ساقه گلیکه به جان پروردم و به خون دل خود دادمش آب ای دريغا به برم ميشکند " بدون تو من تا هميشه مكدرم .

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041788297820962003-04-13T01:19:00.004+04:302012-02-02T01:18:13.347+03:30

قرن ها در خويش پنهان بوده امعشق و نور و مهر و درمان بوده امديگر اين ، من نيست ، من در من بمردآن من آمد ، مرا با خود ، ببردآن من ، شالوده هائی ديگر استاين جهانی نيست ، زان ديگر استآسمانم ، جايگاهی کم بهاستآنچه پنداريد ، از آن معنا ، جداست همدمم با هر که از بد ، خسته شدمونس اش فرسود و خود پيوسته شدهر که با اميد ، دارد الفتیهم به حکم حق ، ببايد صحبتیبشکنيد اين قفل ها را از ميانراه بگشائيد ، ای

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041752949894372003-04-09T01:18:00.004+04:302012-02-02T01:19:55.350+03:30

گفتمت ، صبر و تحمل پيشه كنبيستون را دل ، طلب را ، تيشه كنگفتمت مهجور ، رو در هم مكن زخمها را با نمك ، مرهم مكن گفتمت ، ايام ، شادان ميشوددور ، ميگردد ، بهاران ميشوداينك اين تو ، اين جهان پيش روآرزو شد كام وعزمت ، آبرومنظر مهر خدائی شد ، جهانراز هست جاودانی ، شد بيان خود ، ز خويش اندر ، چنان يك دانه شوبا درون خويشتن ، بيگانه شوجام باده ، از خم باران ، بنوشروح شو ، فرياد كن ، سركن خروشدوستی را در

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041712631178352003-04-07T01:18:00.005+04:302012-02-02T01:20:48.189+03:30

دلم ميخواست ... از ديروزتا فردای دور و ديربر چشمان خوب توکه تنهايند و معصومند و مانوس اند و پائيزیشقايقهای سرخ و آتشين بوسه بسپارم .وزين منظر ، گمان دارم که گوياکوله باری از ستارهآزرخش مهر و نور کبريابا خويشتن دارم ...که شايددر شبان سرد اين کابوس تار و تيره و ممتدشبان وهم و بهت و بغض و بيزاریچراغ مهربان راه وحشت زای من باشد . دلم ميخواست ...فروغ ناز چشمان خمار و خواب تو بودم و چون سيال بيرنگی ،

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041678172405732003-04-02T02:17:00.004+04:302012-02-02T01:22:10.210+03:30

گفت اينجا ميتوان با خود ، خودی کرد و نسوخت .گفت اينجا ميتوان با آدميزادی همانند خودش چشم در چشم همانند خودی ، آزاده ، دوخت .باد ، ياد آرزوهای مرا با خود ، گران آورده بود ؟يا که ديگر بار در باوروجودش نقش همگونی برايم ، از تجسم ساخته است ؟!گفتی اينجا با توام بار ديگر باز ، تنها با توام آمدم اکنون سلامم را جوابی در شکست اين سکوت سنگی ديرينه هست ؟ دلشکسته ... خسته ، تنها سبز ، اما دلخوش اينكاين منم

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041641110433442003-03-31T02:17:00.003+04:302012-02-02T01:22:53.093+03:30

برناسيان کاسوده در رفت و گذار عالمنداز جمعشان آزرده ام ، پيوندهاشان بشکنمرجاله بودند و تمامی قلبهاشان ، سنگ بودمن چون ( خودآشان ) نيستم ، تا سنگهاشان بشکنماين نا اميدان کامشان تلخ از حکيمی بی وفاست من آنچنان ظالم نيم ، تا قند هاشان بشکنمياوندشان چون پخمه ای ، تنها بکار فصلهاستچون لاابالی سر کشم ، تا بند هاشان بشکنمپيمان و عهدی بسته ام با رهروان راستیبشکسته بادم دست اگر سوگندهاشان بشکنمسر مست

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-62715301825637835792003-03-14T21:46:00.004+03:302012-02-02T01:24:14.634+03:30

نازنين منسلامياد تو گريز و مانعی است ، بر آنچه هر از گاهی با من تخدير ميكند .كابوس بدون تو بودن ، برايم كشنده است .و نام تو همواره بر زبانم جاری است .چشمهای تو تيله های روشنی هستند .حكم دو خورشيدی را دارند كه هميشه در افق آسمان آرزوهای من ميدرخشند .فروغ چشمهای توآرمانها و آرزوهای من جاذبه هائی هستند كه از راهها و فضاهای دور به هم ميرسند .مهر حقيقت و ديدار طلوع خواهد كردو من تا آنهنگام هر شب

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-92128438575593757202003-02-12T21:44:00.003+03:302012-02-02T01:25:44.589+03:30

سلام نازنينم عزيزم , مهربانم چقدر بيش از هميشه جايت , کنارم خاليستچشمانتلطافت نگاهت مهر ناتمامتای , ساده ترين با من اينک , با کدامين کسان که هيچيک ، با من نيستند اينک از کدامين مسير ، که هيچيك را به صبری راه نيستاينک با کدامين رويابا کدامين برگزيده آرزو با کدامين خلوت در کدامين روياروئیكدامين نشست صميمانه کناره کدامين ساحل تو در توی کدامين جنگل در گذار كدامين راه همسفر کدامين ياردر امتداد جاده

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041605172318122003-02-12T01:16:00.003+03:302012-02-02T00:42:03.417+03:30

برايم عادت ديرينه ای توعزيزم ، مادرم ، گنجينه ای تورفيق روز و شبهايم ، تو بودیرهائی بخش غمهايم ، تو بودیاگر مهری به من ، خو کرده اکنون حكايت همچو باران است و هامون يقين عشق و هستی ، از تو دارم به جانم شور مستی ، از تو دارم مرا عشق تو در خود ، آفريده استتو گوئی ، عشق در خود ، آرميده استاگر عشقی به کار خويش دارمطريق عشق تو در کيش دارمدمم را ، گويش اسرار عشقیتو ، تنها مظهر احرار عشقیرقيبی گر به

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-86006765387805147162003-02-11T21:35:00.003+03:302012-02-02T01:26:55.045+03:30

راز تو فاش ميکنم ، صبر نماند بيش ازينبيش ، فلک نميکشد ، درد مرا و نی زمين( مولانا )

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041477922537402002-11-23T18:41:00.004+03:302012-02-02T01:27:51.712+03:30

( بياد شكيبا و مادرم خوبچهر )با بی نشانی همچو من ، بانگ کسی ، نايد ز مهربعد از توام ، ای مهربان ، بيگانه ميگردد سپهربعد از توام ، آئينه ای ، همراز هست تو ، نبودبا هيچکس گنجينه ای ، از ناز دست تو ، نبودوندر جهانم ، مأمنی نيکو ، چو بست تو ، نبودزين ناشکيبی ، اشک غم ، چون ژاله ، می بارد به چهر

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041405965743022002-09-03T01:12:00.003+04:302012-02-02T01:28:39.443+03:30

در غروبی زيبابه ساليانی چند ، پيش پری نازنينی که از جنس مهتاب بودبا خراميدن مهر و ماهاز خيال ديرين ، به تصوير ظاهر آمد .خودش بود همان که ميبايد .او ، که در طول تمامی ساليان تلخ رنج و تنهائیدر انتظارشآينه ام ، از ديدار مداوم تصوير مکدرمهر بار ، چهره در نقاب قهر و سخره ميکشيد .هر چه نبودپاك بودبا من صميمی بود و مهرباناز خيل خوبانی بود كه باور داشت و ميدانست که نبايد چون هرزگان در خانه ها و کوچه های

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041357533033782002-07-16T01:12:00.003+04:302012-02-02T01:29:43.411+03:30

قرنهای تلخ و سالهای شومچشمها را بستن و خود را نديدنتحمل !لجنزار مخلوق و حيرت آفريدگار ...خدعه ناسوت و برزخ ...فريب ابليس و نار معرفتبازی نفسو نامنتهای شرم بشری ، بنام انسانو داستان مکرر ...تداوم خلوت و تنهائی و دلتنگیديگر کافی است .ميخواهم خستگی هايم را به سلامهای تزوير بسپارم .کفاره گناهان بسياری از شمايان را ، خواهم پرداخت .من محراب قربانگاه عشق خواهم شد .لحظه ای كه من با من ، در آن هيچ فاصله

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041319505604212002-07-10T01:11:00.004+04:302012-02-02T01:30:13.185+03:30

كيستی ؟راهبان کشتی فرسوده ایكز پی عمری غريب بطری دريائی گنج اتنمايان شد به موجوز پس آن راه بی پايان دوروان تلاش بی ثمردزد دريائی به غارت برده بودآنچه ميپنداشتی در باورت ؟!يا سوار قصه اسب سپيدکز پی افسون جادوی سياهگوئيا بی رخست کردار نيک در غبار هاله يک سحر ، پنهان ميشود ؟!ناخدای واله رنجور !انجامت کجاست ؟بندر آرام بخش خستگی هايت ، کجاست ؟يا طلسم باطل_ اين ياوه گی هايت ...بگو !هيئت شايسته ای کو ،

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133041250733263072002-05-23T01:09:00.004+04:302012-02-02T01:30:56.767+03:30

يادتان هست هنوز ؟آنهمه دور نيستوز پس اين ساليان كهن ... ديرهنگام كه در صميميت زمين و آسمان و جنگل و دريابا يكايكانمان گفته ها و عاشقانه های بسيار بود ...هنگام كه كينه‘ ديرباز اين تاريخ سرد ، دوستی را به ويرانی ميكشانيدما ايستاديم . فرصت بسياری هست !ما كه با مهر يكديگر زيسته ايم تا اين فصوليادگاران قرونتان راپيمانتان را سوگند ، كه فراموش مكنيد .يارانمانصادقان هميشه راباری ...اين زخم كاری استليك ،

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-36431243440579718202002-02-21T22:52:00.003+03:302012-02-02T01:31:29.096+03:30

غروب آخرين ديدار ، لبهای تو ميلرزيدو اشك غم ، ميان جام چشمان تو ميجوشيددلم آزرده بود آنشبو راه ما ، ز يكديگر جدا ميشد .دو دستت را ميان دستهای خود گرفتم ، گرمبتو گفتم ، كه ديگر دستهايت گرمی دستی نوازشگر ندارد ، حيف .نگاهت خيره بر من شدو اشكی گرم ، روی گونه هايت ريخت .بمن گفتی ، كه من رفتم ! دريغا ...لحظه ای ديگر ، تو ميرفتیو من از پشت موج اشك ، اندام ترا تا دور ميديدم ، كه از من دورتر ميشد .دلم

Reza Eghbalnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19338969.post-1133040898656565072002-01-07T02:03:00.004+03:302012-02-02T01:31:50.854+03:30

حالا ...من موندم دوبارهمی شينم رو به غروبامميزنم زولتوی چشمای قشنگ آرزوهام

Reza Eghbalnoreply@blogger.com